Επιτέλους...κερδίσαμε, αλλά...

Λοιπόν τώρα που οι κατάρες και οι παιάνες κατα περίπτωση αρχίζουν να υποχωρούν, να πούμε οτι ακόμα και αυτή η καχεκτική έξοδος στις αγορές, είναι σημαντικό βήμα μπροστά και οι συντελεστές του αξίζουν συγχαρητήρια.
Προφανώς όμως δεν συνιστά σε οποιαδήποτε περιπτωση και λήξη της κρίσης, όπως δεν συνιστά ανάρρωση η μεταφορά του ασθενούς από το χειρουργείο στην εντατική.

Το πραγματικο θέμα όμως δεν νομίζω οτι είναι αυτό. Το ζήτημα είναι οτι από ατολμία και με σκοπό να διατηρηθεί το status quo, ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε βγεί από την κρίση ήδη από καιρό - με πολύ λιγότερη επιβάρυνση όσων επιβαρύνθηκαν, πολλές φορές πέρα και από τα όρια τους - με ουσιαστικες αλλαγές στις δομές της χώρας, επιλέξαμε να μην αγγίξουμε τα κακώς κείμενα, να μείνουμε στην επίφαση και να επιβαρυνθούν με τρόπο ακραίο οι πραγματικές παραγωγικές μονάδες της χώρας.




Αντί να επιλέξουμε την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη λύση με επιτάχυσνη της αναδιοργάνωσης του δημοσίου, με οτι αυτο συνεπάγεται, με αποκρατιποποιήσεις για καλύτερη απόδοση και λιγότερη συναλλαγή, με αποτελεσματική εκμετάλλευση των πόρων τπυ δημοσίου, με πραγματική απελευθέρωση των αγορών, με ουσιαστική αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα, με εκσυγχρονισμό της αγροτικής παραγωγής, με μεγάλα έργα, όπου χρειάζονται και στην τιμή που ανταποκρίνεται στο κόστος τους, με πραγματική ενίσχυση της καινοτομίας και όχι της τσέπης ορισμένων γλοιωδών καθηγητών, με αναδιάρθρωση των θεσμών και αρα με ανάπτυξη που θα επέτρεπε και την αναδιάρθωση του φορολογικού συστήματος ώστε να λειτουργεί πραγματικά ανταποδοτικά και όχι κατ’επίφαση, και να δημιουργηθούν πραγματικά οι κρατικοί πόροι για υγεία, παιδεία, ασφάλεια, επιλέξαμε με προκρούστεια λογική την φοροεισπαρκτική μέθοδο σε βάθος χρόνου.
Η επιλογή δεν είναι τυχαία. Το σημερινό φορολογικό καθεστώς διευκολύνει όσους μπορούν να φοροδιαφύγουν, καθώς το σπόρ για να είναι αποτελεσματικό δεν είναι φθηνό, εμποδίζει αυτούς που επιχειρούν να αναπτύξουν την δραστηριότητα τους και να αποτελέσουν αντίπαλο δέος στους “νταβατζήδες”, τρέπει πιθανούς επενδυτες σε φυγή και δίνει χώρο και χρόνο σε όσους μας έφεραν εδώ να συνέλθουν από τις συνέπειες της έκρηξης την οποία προκάλεσαν και να διατηρήσουν ή να επαυξήσουν τα προνόμια τους. Μετά το πρώτο σοκ, η κρίση χρησιμοποιείται από αυτούς σε πολύ μεγάλο βαθμό, για ξεκαθάρισμα λογαριασμών και συμμετοχή στο μοίρασμα της πιτας με την συμμετοχή της ηγετικής ομάδας της κυβερνησης που επέλεξε την τακτική αυτή, εκμεταλλευόμενη την ατολμία των υπολοίπων, διογκώνοντας την καταστροφολογία και χρησιμοποιώντας τον ολοένα και πιό γραφικό ΣΥΡΙΖΑ ως μπαμπούλα.
Εδώ είναι το πραγματικό πρόβλημα, η αιτία για ολα τα υπόλοιπα.
Σε αυτό το πρόβλημα πρέπει να βρεθεί λύση.

Alkiviades Psarras

Δημοφιλείς αναρτήσεις