Μία φιλότιμη προσπάθεια

“Σε πολλές οδηγίες και στη διεθνή βιβλιογραφία συναντούμε τον όρο Credit Institutions [πιστωτικά ιδρύματα στα ελληνικά όπου όμως institutions είναι και θεσμοί] καθώς επίσης συναντάμε και τον όρο «συστημικός κίνδυνος» και «συστημική ευστάθεια».



Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business


Τι είναι σύστημα;

Τι είναι θεσμός;

«Ένα σύστημα μπορεί να οριστεί ως μία συλλογή από αλληλοεπιδρώντα στοιχεία που λειτουργούν μαζί για κάποιο σκοπό.» [1]

Ο συστημικός κίνδυνος, άρα και η αστάθεια σε αντίθεση με την ευστάθεια, προκύπτει από κάποιου είδους δυσλειτουργία στην αλληλεπίδραση των στοιχείων, θεωρώντας βέβαια ότι το σύστημα δεν επιλέγει με κάποιο τρόπο να αλλάξει από μόνο του σκοπό.

Τα όποια στοιχεία όπως και εάν ορίζονται και καθορίζονται δεν μπορούν μέσω της αλληλεπίδρασης να έχουν ως σκοπό την κατάργηση αλλά την συντήρηση της αλληλεπίδρασης.

Γενικώς είναι δίκαιο να ειπωθεί ότι ένα σύστημα έχει μία ενδογενή ροπή να προβάλλει αντίσταση στην αλλαγή.

«Οι θεσμοί (institutions) είναι ανθρωπίνως επινοημένοι περιορισμοί που δομούν τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.» [2]

Από τον συγκερασμό των δύο παραπάνω προκύπτει ότι το θεσμικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχει ως στόχο να καταστήσει ελεγχόμενες [επινοημένοι περιορισμοί] τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις αποτρέποντας κάθε μικρή αλλαγή η οποία μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για το σύστημα.

Κάπως έτσι εισάγονται και καινοτόμες ορολογίες στην καθημερινότητα μας όπως «συστημική ευστάθεια», «ευρωπαϊκό συμβούλιο συστημικού κινδύνου», «παγκόσμιες συστημικά σημαντικές τράπεζες» σκοπός των οποίων είναι ο εξωραϊσμός του φασισμού.

Αυτό δε επιτυγχάνεται με μια δήθεν εθελοντική εφαρμογή παγκόσμιων κανόνων ήπιας ισχύος (Βασιλεία κλπ) όπου όμως η παρέκκλιση από τους κανόνες ισοδυναμεί με εξοστρακισμό από την ενσωμάτωση στην παγκοσμιοποίηση.

Οι Κεντρικές Τράπεζες δεν έχουν σκοπό να προάγουν αλλαγές προς όφελος της οικονομίας αλλά προς όφελος των τραπεζών.

Το αυτό ισχύει και για τους πολιτικούς ενώ σε καμία χώρα στον κόσμο οι πολίτες δεν μπορούν να ελπίζουν σε μία αλλαγή υποδείγματος που μπορεί να προέλθει από την δικαιοσύνη αφού και αυτή είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με τα συμφέροντα των τραπεζών.

Να προσέχετε την πυκνότητα των συγχρονισμών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έκανα μία φιλότιμη προσπάθεια να συμπυκνώσω έννοιες σε δυο τρεις αράδες.

Δεν ξέρω τί πέτυχα.”


Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business



[1] Αλεξόπουλος, Α.Β. & Χατζηκωνσταντής, Λ., 2008. Θεωρητικές Προσεγγίσεις και Πεδία Εφαρμογής για την Μεθοδολογία της Συστημικής Δυναμικής. In Α. Β. Αλεξόπουλος & Ε. Αδαμίδης, eds. Συστημική Θεωρία και Πρακτική. Από την Συστημική Θεώρηση του Κοινωνικού Κοσμου στη Συστημικο-δυναμική του Αναπαράσταση. Αθήνα: Κλειδάριθμος, pp. 11–31.

[2] North, D.C., 1991. Institutions. The Journal of Economic Perspectives, 5(1), pp.97–112 CR – Copyright © 1991 American Economi. Available at: http://www.jstor.org/stable/1942704 [Accessed August 31, 2015] Ο Douglas North είναι νομπελίστας οικονομολόγος.



Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business