Η Μαγεία του Χρήματος

“Το σημερινό τραπεζικό σύστημα δεν αφορά την παραγωγική λειτουργία της οικονομίας. Επικεντρώνεται σε πράξεις χρηματοδότησης που εκκολάπτουν φούσκες ενεργητικού και διογκώνουν τον χρηματοπιστωτικό παρασιτισμό.



Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business


Γιατί όμως οι εμπορικές τράπεζες έχουν μειώσει την κυκλοφορία των επιταγών;

Γιατί έχουν ουσιαστικά σταματήσει τις προεξοφλήσεις;

Γιατί δεν χρησιμοποιούνται τα γραμμάτια;

Η απάντηση είναι απλή.

Έγραφα ότι εάν δεν ισοπεδωθεί ο παρασιτισμός του εισαγωγικού εμπορίου δεν υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης στην χώρα.

Αυτό όμως ως ερμηνεία δεν επαρκεί.

Το άλλο είναι ότι η Τράπεζα της Ελλάδας δεν μπορεί να νομισματοποιήσει-προεξοφλήσει (rediscount) αυτά τα γραμμάτια εάν παρουσιαστούν από τις εμπορικές τράπεζες ακόμη και εάν αυτά έχουν εκδοθεί έναντι εμπορευματικής συναλλαγής που αφορά καθαρά εθνική εσωτερική παραγωγή.

Αυτό το τελευταίο είναι πρόβλημα που προκύπτει από την παρουσία μας στην Ευρωζώνη ενώ και η μειωμένη ανταγωνιστικότητα και καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας οφείλεται για κάποιους, και εν μέρει συμφωνώ, με την είσοδο μας στο ευρώ.

Πώς λύνεται;

Άλλοι θα σας πουν με επιστροφή στην δραχμή και με ταυτόχρονη εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας.

Υπό άλλες συνθήκες θα συμφωνούσα.

Στην παρούσα φάση δεν μπορώ να αξιολογήσω τί σημαίνει εθνικοποίηση μίας χρεοκοπημένης Τράπεζας που χρωστάει σε όποιον φοράει παπούτσια στο Ευρωσύστημα.

"Σίγουρα οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι μας δίδαξαν μαθήματα για την φύση και την διαχείρηση του χρήματος. Η δημιουργία χρήματος είναι ακίνδυνη μόνο όταν συνοδεύεται από ταυτόχρονη αύξηση στην ποσότητα υπηρεσιών και αγαθών. Το να πληρώσεις χωρίς να λάβεις κάποια ισοδύναμη αξία είναι εφικτό μόνο σε πολύ περιορισμένη έκταση. Συχνά μια τέτοια πληρωμή είναι οικονομική καταστροφή."
*Hjalmar Schacht, The Magic of Money, σελ.142*

Τα παραπάνω προβλήματα μπορούν να επιλυθούν με την εισαγωγή σε κυκλοφορία ενός παράλληλου μέσου πληρωμής, η οποία μονο στην αρχική φάση μπορεί να έχει την μορφή δημιουργίας αγοραστικής δύναμης σε αυτούς που την έχουν ανάγκη ενώ η συνέχεια πρέπει να είναι αυτή που περιγράφει ο Schacht.

"Οι άνθρωποι έχουν συχνά αναρωτηθεί γιατί οι ευρείες πιστωτικές πράξεις της δεκαετίας του’30 δεν απελευθέρωσαν πληθωρισμό. Επιφανειακές και κακόβουλες κριτικές έψαχναν για το «τέχνασμα», πίσω από όλα αυτά. Αλλά το μυστικό της λειτουργίας των MEFO στηρίζονταν απλά και μόνο στην τήρηση της βασικής αρχής της νομισματικής πολιτικής. Πιστώσεις χορηγούνταν με αντίκρισμα εμπορικά γραμμάτια, τα MEFO, που σήμαινε ότι η έκδοση χρήματος βασίζονταν σε μια εμπορευματική συναλλαγή. Χρήμα δεν εκδίδονταν για κάθε δαπάνη, αλλά μόνο αν το ποσό των χρημάτων ήταν ισοδύναμο με μια ποσότητα αγαθών που βεβαιούνταν και μεταφέρονταν με τη βοήθεια του γραμμάτιου. Τα περιουσιακά στοιχεία της Reichsbank αποτελούνταν από εμπορικά γραμμάτια και τίποτα άλλο. Λοιπά στοιχεία ενεργητικού, τραπεζικά γραμμάτια ή πιστώσεις δεν έπαιζαν κανένα ρόλο."
*Hjalmar Schacht, The Magic of Money, σελ 165*

Αυτό απαιτεί έναν μηχανισμό που δεν μπορεί να είναι σήμερα η Τράπεζα της Ελλάδας, δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνει το εμπορικό τραπεζικό σύστημα.

Η εξόφληση, με ένα παράλληλο μέσο, μισθών και συντάξεων είναι ολέθριο λάθος.

"Η δημιουργία χρήματος είναι ακίνδυνη μόνο όταν συνοδεύεται από ταυτόχρονη αύξηση στην ποσότητα υπηρεσιών και αγαθών. Το να πληρώσεις χωρίς να λάβεις κάποια ισοδύναμη αξία είναι εφικτό μόνο σε πολύ περιορισμένη έκταση. Συχνά μια τέτοια πληρωμή είναι οικονομική καταστροφή."

Τι θα πρέπει να γίνει με τους μισθούς και τις συντάξεις;

Δεν θα σας αρέσουν οι απαντήσεις μου είτε εξοφληθούν με ευρώ είτε με παράλληλο ...

Τί χρειάζεται για να γίνει αυτό;

Μόνο εμπιστοσύνη, τίποτα άλλο.

Πράγμα απίθανο για τον Νεοέλληνα”


Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business


Ο μόνος τρόπος εξυπηρέτησης του υπέρογκου χρέους που επιβλήθηκε στην Γερμανία από την Συνθήκη των Βερσαλλιών ήταν η επίτευξη υψηλών πλεονασμάτων στο εμπορικό ισοζύγιο αφού είχαν επιβληθεί μία σειρά από περιοριστικά μέτρα τόσο νομισματικά όσο και δημοσιονομικά.

"«Παρά .. [τα] μέτρα που αποσκοπούν στην προώθηση των εξαγωγών, ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστεί η επικρατούσα αδιαλλαξία προστατευτισμού εκ μέρους των ξένων χωρών για την αντιμετώπιση του ελλειμματικού γερμανικού εμπορικού ισοζυγίου, καθώς και να επιτευχθεί ουσιαστική αύξηση των εξαγωγών, που είναι τόσο απαραίτητη από την οπτική της πολιτικής των αποζημιώσεων [αντιμετώπισης του εξωτερικού χρέους]
...
Για άλλη μια φορά κατά τη διάρκεια ολόκληρου του έτους, οι επανορθώσεις [δάνεια] είχαν πληρωθεί, όχι από κερδισμένα οικονομικά πλεονάσματα, αλλά με τη βοήθεια δανείων. Και για άλλη μια φορά παρουσιάζεται το ζήτημα, για πόσο καιρό μπορεί αυτή η διαδικασία ανάληψης χρέους να συνεχιστεί και σε ποιο βαθμό αναμένεται η γερμανική [ελληνική] οικονομία να εξακολουθεί να λειτουργεί υπό τις επικρατούσες πιστωτικές συνθήκες, οι οποίες έχουν γίνει σταδιακά χειρότερα κατά τη διάρκεια του έτους;»
."


Reichsbank Annual Report 1928 στο Hjalmar Schacht, The Magic of Money, σελ.174

Διαβάστε το με τις λέξεις στις αγκύλες οι οποίες δεν υπάρχουν στο αρχικό κείμενο.

Τί διαφορά έχουν με την Ελλάδα του σήμερα;
Σχεδόν καμία. Ο γερμανικός νέο-μερκαντιλισμός είναι βαρίδι για την παγκόσμια οικονομία.