Το 3% να μην κυριαρχήσει στο υπόλοιπο 33%

“Οι Ελληνες δεν ψηφισαμε σοσιαλιστικούς μετασχηματισμους και κομμουνιστικά ιδεώδη.
Κάποιοι πρέπει να πάρουν αποφάσεις.



Επειδή το 3% δεν μπορεί να κυριαρχήσει στο υπόλοιπο 33% ή θα συμβιβαστεί το 3% με την πραγματικοτητα ή το 33% θα αποχωρήσει από το 36%.
Η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά, την ηγεσια, τον Τσίπρα και κανέναν άλλο.”

Μην μας εξοργίζετε...

11 Νοεμβρίου 2014

Την Ελλάδα την οδηγούν με φόρα πίσω στην δραχμή αυτοί που υπέγραψαν τα μνημόνια. Εάν σκάσει η βόμβα στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ ή όχι είναι δευτερεύων θέμα. 

Η Ελλάδα έχει απολέσει κάθε ικανότητα διαπραγμάτευσης από τις 18.12.2012 και μετά και πολύ περισσότερο από την υπογραφή του μνημονίου το 2010 και μετά. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα προς διαπραγμάτευση. Ακόμη και στην περίπτωση που η Ευρωζώνη αυτοδιαλυθεί η Ελλάδα και πάλι θα βρίσκεται λίγο παραπάνω από το σημείο της απόλυτης ψύξης. 


Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business



Οι συμβάσεις δανεισμού είναι διμερείς, πληρωτέες σε ευρώ και υπό αγγλικό δίκαιο. Το χρέος είναι εξωτερικό και όχι εσωτερικό που σημαίνει ότι οι εταίροι και πιστωτές έχουν πλεονέκτημα είτε με ευρώ είτε με δραχμή. 
Η μόνη οδός που υπάρχει είναι για μία πολιτική λύση στα πρότυπα της λύσης που δόθηκε για την Γερμανία το 1953. Λύση συνολικά για την ευρωζώνη τόσο για τα δημόσια χρέη όσο και για τα ιδιωτικά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στην θέση να κυβερνήσει. Η εκλογή του δεν θα είναι αποτέλεσμα κάποιου είδους σοσιαλιστικής ή κομμουνιστικής μεταστροφής της κοινωνίας στην Ελλάδα. Καλά θα κάνουν λοιπόν κάποια στελέχη του να μην εξοργίζουν περισσότερο με διάφορες δηλώσεις τους τον μέσο άνθρωπο που είναι ήδη εξοργισμένος με το πελατειακό και παρασιτικό κράτος. 
Γιατί πολύ απλά εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελέσει την απαρχή μίας νέας μεταπολίτευσης και διολισθήσει προς μία κατεύθυνση που θα συντηρήσει το παρασιτικό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, η οργή θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη και θα την εισπράξει πολύ πιο σύντομα από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση. 
Η απαίτηση είναι για δικαιοσύνη, για συστημικό ριζοσπαστισμό, για επαναθεμελίωση ισχυρών θεσμών. 



Κράτος σύγχρονο δεν σημαίνει κράτος μικρό, δεν σημαίνει κράτος μεγάλο. Σημαίνει αποτελεσματική διοίκηση στηριγμένη σε αρχές και όχι σε ιδεολογίες, σημαίνει στόχοι και αποτελέσματα, σημαίνει σεβασμό σε διακριτούς θεσμούς, σημαίνει δωρεάν για όλους υψηλότατου επιπέδου παιδεία, σημαίνει δωρεάν για όλους υψηλότατου επιπέδου υπηρεσίες υγείας, σημαίνει ... σημαίνει … σημαίνει … 

Σημαίνει ταυτόχρονη ισοπέδωση κάθε είδους ευνοιοκρατίας προς κάθε κατεύθυνση. Σημαίνει ισοπέδωση κάθε παρασιτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, σημαίνει ισοπέδωση κάθε παρασιτικής συνδικαλιστικής δραστηριότητας

Ναι, σημαίνει ισχυρό δημόσιο, με ισχυρές δημόσιες επιχειρήσεις και επαγγελματικό management, σημαίνει πανίσχυρο δημόσιο τραπεζικό πυλώνα. Δεν σημαίνει κοινωνικοποίηση, εθνικοποίηση των πάντων και μετατροπή της χώρας σε Βόρειο Κορέα. 

Σημαίνει κανέναν συμβιβασμό με αυτούς που οδήγησαν την χώρα στην αποτέφρωσή της

Σημαίνει να βγει και πει την αλήθεια και να μην εξοργίζουν τους εξοργισμένους.


Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business


Κάτι πρέπει να γίνει!
Μπορεί να γίνει επιτέλους κάτι;

7 Μαρτίου 2015

“Εάν αύριο γίνονταν ένα δημοψήφισμα θα συμφωνούσατε ή θα διαφωνούσατε:

  1. Με την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
  2. Με τον εξονυχιστικό έλεγχο των πόθεν έσχες ΌΛΩΝ των πολιτικών και όλων των δημοσίων υπαλλήλων. (εφοριακοί, δικαστικοί, πολεοδομία, ΔΕΚΟ, οι πάντες) και φυσικά των δημοσιογράφων και των ΜΜΕ.
  3. Με την μείωση όλων των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων και των ΔΕΚΟ στα 800 ευρώ.
  4. Με την μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και με την μείωση μισθών στο Δημόσιο. (πείτε το ενιαίο μισθολόγιο, πείτε το ότι θέλετε)
  5. Με το περιουσιολόγιο συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό και κατάσχεση/φορολόγηση των ποσών που δεν δικαιολογούνται.
  6. Με την κατάργηση του εφάπαξ.
  7. Κανένας δημόσιο υπάλλληλος δεν θα συνταξιοδοτηθεί πριν κλείσει τα 60. Αλλιώς προνοιακό επίδομα.
  8. Κατάργηση κάθε προνομίου για τους δημόσιους υπάλληλους.
  9. Με τον πλήρη διαχωρισμό Εκκλησίας –Κράτους. Η εκκλησία να καλύπτει τις δαπάνες της 100% από τις εισφορές των πιστών.
  10. Με ένα ειδικό σώμα το οποίο θα ελέγξει όλες τις επιδοτήσεις από το 1981 και θα τιμωρήσει παραδειγματικά την ατασθαλία: αγροτικές, επιχειρηματικές και κάθε άλλου είδους επιδοτήσεις, ενισχύσεις, αναπτυξιακούς κλπ. Από τα μεγαλύτερα προς τα μικρότερα ποσά.
  11. Με ένα ειδικό σώμα που θα ελέγξει κάθε επιχειρηματικό δάνειο από το 1981 και μετά. Από τα μεγαλύτερα προς τα μικρότερα ποσά.
  12. Με ένα ειδικό σώμα που θα αξιολογήσει το κόστος/όφελος από κάθε δημόσια σύμβαση παραχώρησης και ιδιωτικοποίησης.

Η καταστροφή που έχει υποστεί η μεσαία τάξη στην Ελλάδα είναι μη αναστρέψιμη.

Στο βαθμό εκείνο που αυτή η καταστροφή έχει προέλθει από ένα πελατειακό διεφθαρμένο κράτος, που έχει προέλθει από την πολιτική-τραπεζική-μηντιακή-επιχειρηματική-δημοσιο-υπαλληλική διαπλοκή δεν πιστεύω ότι υπάρχει Έλληνας, ιδίως του ιδιωτικού τομέα, ο οποίος θα ησυχάσει εάν δεν δει κάτι από όλα ή και όλα τα παραπάνω και ίσως πολλά παραπάνω να γίνονται.

Κάποτε πίστευα ότι όχι μόνο δεν είναι αναγκαίο να τιμωρηθεί συνολικά το δημόσιο αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν και επιζήμιο, φυσικά πάντα μέσα σε ένα πλαίσιο μεταρρυθμίσεων και εξορθολογισμού.

Πλέον αρχίζω και αντιλαμβάνομαι ότι όχι απλώς δεν τα φάγαμε μαζί αλλά κάποια εκατομμύρια πολίτες όλα αυτά τα χρόνια πληρώνουμε για να στηρίζουμε κάτι το οποίο ενώ έπρεπε να είναι χρήσιμο τελικά κάθε μέρα αποδεικνύει πόσο άχρηστο είναι.

Όχι δεν είμαι κανίβαλος που να επιδιώκω να καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά.

Ας μας εξηγήσει όμως κάποιος τι είναι τελικά δικαιοσύνη.

Κάτι πρέπει να γίνει!

Κάτι πρέπει να γίνει για να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές, οι ασφαλιστικές εισφορές!

Κάτι πρέπει να γίνει για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία!

Κάτι πρέπει να γίνει για να προσελκύσουμε επενδύσεις!

Κάτι πρέπει να γίνει για να πληρώσουν αυτοί που ωφελήθηκαν και όχι να τιμωρούνται αυτοί που δεν ωφελήθηκαν!

Μπορεί να γίνει κάτι;
Ξέρετε κανέναν που να θέλει να αυτοκτονήσει;”


Νικόλαος Καρατσόρης|| Monetary Reform

University of Westminster

Ειδικότητα: International Business