Και τώρα τι κάνουμε;

O Βασίλης Μαυρόπουλος και το blog Stis Kerkides
μοιράζονται μαζί μας τις απόψεις του
“Άλλη μία εβδομάδα χωρίς Superleague, άλλη μια εβδομάδα χωρίς σύγχυση, άλλη μια εβδομάδα χωρίς υπέρταση, άλλη μια βδομάδα χωρίς όλα αυτά που έχουμε συνηθίσει να συνθέτουν τα Σαββατοκύριακά μας εδώ και πολλά χρόνια.






Τώρα, βέβαια, δεν παίρνω και όρκο πως το γεγονός ότι δεν έχει αγώνες ελληνικού πρωταθλήματος είναι κακό (εύστοχα θα μου πείτε γιατί να είναι κακό το να ζούμε χωρίς υπέρταση και σύγχυση, όμως η αλήθεια είναι ότι η Superleague μας έχει γίνει συνήθεια), ωστόσο αυτόματα γεννιέται το ερώτημα (θα το πω με κλισέ) για το τι μέλλει γενέσθαι από εδώ πέρα.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, κ. Γιώργος Σαρρής, που ενώ τα πάντα γύρω του διαλύονται, επιδεικνύει περισσή αναισθησία και αρνείται πεισματικά να παραιτηθεί, έχει ξεκαθαρίσει ότι τα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου της Superlague και της Football League δε θα γίνουν ποτέ, αν σύμπασες οι ομάδες δε δεχτούν να μην ασκούν κριτική(!) στη διαιτησία.

Αντιστοίχως, τα Μέσα δε θα πρέπει να γράφουν και να λένε τίποτα για τις επιδόσεις των διαιτητών, ώστε να μην προκαλούν το κοινό αίσθημα και να αποφευχθούν στο μέλλον φαινόμενα όπως ο ξυλοδαρμός του διαιτητή Χριστόφορου Ζωγράφου.
Σωστή λογοκρισία, δηλαδή!
Μέχρι την ώρα που γράφεται, όμως, το παρόν κείμενο, τουλάχιστον οι Α.Ε.Κ., Π.Α.Ο.Κ. και Παναθηναϊκός δεν είναι διατεθειμένοι να «συμμορφωθούν».
Άρα, δεν ξεκινάει πρωτάθλημα.
Υπάρχει, φυσικά, η σκέψη και η πρόταση του Π.Α.Ο. Κ., που θα συζητηθεί στο έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο της Superleague, να έρθουν, δηλαδή, να σφυρίξουν ξένοι διαιτητές και να έχουμε αναμετρήσεις ξανά (τουλάχιστον για την Α’ Εθνική Κατηγορία) από την επόμενη εβδομάδα, μιας και Κ.Ε.Δ. και Ε.Π.Ο. δε θα ορίσουν Έλληνες, αν δεν περάσει το χουντικό τους μέτρο, όμως αυτή η λύση δεν μπορεί παρά να είναι προσωρινή.
Αλήθεια, υπάρχει plan b ή πάμε με τη λογική του βλέποντας και κάνοντας;
Υπάρχει σχέδιο για να αποτελματωθεί η όλη κατάσταση και να παιχτεί ξανά μπάλα;
Φυσικά, στο σημείο αυτό, μπαίνει και ένα άλλο ερώτημα:
ποιο το νόημα, τελικά, να αρχίσουν και πάλι τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, αν είναι οι αγώνες να διεξάγονται με τους προ διακοπής όρους;
Μήπως πρέπει να πιάσουμε πάτο (φαίνεται ότι ακόμη δεν έχουμε πιάσει πάτο) για να αλλάξουμε λογική;
Από την άλλη, άντε και πες ότι πέφτει ο Βαγγέλης Μαρινάκης, μετά τι, θα πορευτούμε με ισονομία;
Ο Δημήτρης Μελισσανίδης, δηλαδή, δε θα θέλει να κάνει τη δική του χούντα, ανάλογη μ’ εκείνη που είχε δημιουργήσει 20 – 25 χρόνια πριν;
Οι Γιάννης Αλαφούζος και Ιβάν Σαββίδης θα μείνουν άπραγοι;
Τα τρία βασικά μέλη τη «συμμαχίας» δε θα φαγωθούν μεταξύ τους για την πίτα ή έστω για το πώς θα τη μοιράσουν;
Και τα ερωτήματα μπορούν να συνεχίζονται επ’ άπειρον ...